โครงสร้างภาษีของประเทศไทย

          ในจำนวนรายได้จัดเก็บของของรัฐบาลในปีงบประมาณ 2550 สามารถแบ่งเป็นรายได้จากภาษีอากร
และรายได้ที่มิได้มาจากภาษีอากร

   โดยรัฐบาลสามารถจัดเก็บรายได้ภาษีอากรคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 87.87
     และรายได้ที่มิได้มาจากภาษีอากรร้อยละ 12.13 หรือคิดเป็นเม็ดเงิน 1,496,992 ล้านบาท
     และ 206,649 ล้านบาทตามลำดับ

    โดยส่วนของรายได้จัดเก็บจากภาษีมาจากกรมจัดเก็บทั้ง 3 กรม
     คือ กรมสรรพากร กรมสรรพสามิต และกรมศุลกากร

      ขณะที่รายได้ที่มิได้มาจากภาษีมาจากรัฐวิสาหกิจและส่วนราชการอื่น  ซึ่งในที่นี้จะแสดงเฉพาะ
รายจัดเก็บจากภาษี โดยจะทำการแบ่งรายได้จัดเก็บภาษีเป็นภาษีทางตรง และภาษีทางอ้อมตามผลกระทบที่มี
ต่อระบบเศรษฐกิจ

  การจัดเก็บรายได้ภาษีของรัฐบาลในปีงบประมาณ 2550 จำนวน 1,496,992 ล้านบาท นั้น
แบ่งเป็น ภาษีทางตรงและภาษีทางอ้อมคิดเป็นร้อยละ 42.97 และร้อยละ 57.03 ของรายได้จัดเก็บ
ภาษีทั้งทั้งหมดตามลำดับ

  ซึ่งภาษีทางตรงเป็นภาษีที่จัดเก็บจากตัวบุคคลหรือนิติบุคคลโดยตรง โดยตามหลักการแล้วการจัดเก็บ
ภาษีทางตรงจะส่งผลกระทบต่อรายได้ของบุคคล หรือนิติบุคคลหลังหักภาษี(Disposable Incomes)
ซึ่งจะส่งผลเชิงรายได้ (Income Effects) เมื่อส่งผ่านไปยังเศรษฐกิจมหภาค จะทำให้การใช้จ่าย
ภาคเอกชน (การบริโภค และ/หรือ การลงทุน) ลดน้อยลง

  ในทางกลับกัน ภาษีทางอ้อม ซึ่งมิได้จัดเก็บกับตัวบุคคลหรือนิติบุคคลโดยตรง หากแต่เป็นการเก็บภาษี
ผ่านสินค้าและบริการชนิดต่างๆ ซึ่ง ราคาสินค้าทิ่เพิ่มสูงขึ้นจากการจัดเก็บภาษีนี้เองจะส่งผลต่อเศรษฐกิจ
มหภาคผ่าน  ผ่านช่องทางราคา (Price Effects) โดยราคาสินค้าและบริการที่เพิ่มสูงขึ้น
จากภาษีทางอ้อมจะส่งผลให้การใช้จ่ายเพื่อบริโภคสินค้าดังกล่าวลดน้อยลง  รวมถึงจะส่งผลให้รายได้
ที่แท้จริงของบุคคลหรือนิติบุคคล (Real Incomes) ลดลงตามราคาของสินค้าและบริการที่สูง
ขึ้นด้วย

ที่มา : กระทรวงการคลัง